مردی می میرد و در دروازه بهشت با «سن پیتر» ملاقات می کند. بلافاصله به یادش می آید که سن پیتر مردی مدبّر بوده است. به او می گوید: سن پیتر، من سالهاست به تاریخ و نظامی گری علاقه مندم، به من بگویید بزرگترین ژنرال همه دوران ما چه کسی بوده است؟
سن پیتر به سرعت جواب می دهد: «سؤال خیلی ساده ای است. آن مرد که آنجا ایستاده». مرد جواب می دهد: «حتما اشتباه می کنید، من این مرد را که شما می گویید روی زمین می شناختم، او کارگر معمولی بوده.»
سن پیتر جواب می دهد: «بله درست می گویی دوست من. اگر او ژنرال می شد، بزرگترین ژنرال تاریخ می شد.»
نکته: جهنم برای ما از روزی شروع می شود که خداوند به ما بینشی می دهد که از آنچه می توانستیم به آن تبدیل شویم، از آنچه می توانستیم به آن برسیم، از آنچه تلف کرده ایم و از همه آنچه می توانستیم انجام بدهیم و ندادیم آگاه شویم.
وقتی ما می توانیم فرد مفیدتری از آنچه که هستیم، باشیم.
وقتی ما می توانیم پدر و مادر بهتری از آنچه که اکنون هستیم، باشیم.
وقتی که ما می توانیم مدیر بهتری از آنچه که هستیم، باشیم.
وقتی که ما می توانیم مهارت های بیشتری از آنچه که اکنون داریم، دارا باشیم.
وقتی ما می توانیم چیزهای بیشتری از آنچه که تاکنون می دانیم، بیاموزیم.
وقتی ما می توانیم همسر، همکار، همسایه و دوست بهتری از آنچه که اکنون هستیم، باشیم.
و در یک کلام وقتی می توانیم فرد شکوفا تری از آنچه اکنون هستیم، باشیم ولی نیستیم، به این معنی است که ما در جهنم زندگی می کنیم، جهنم یعنی زندگی در مراتبی بسیار پایین تر از شأن و استعداد انسانی، که خداوند به ما عطا کرده است.
