خودکم بینی و اغلب خودنابینی باعث می شود که انسان خویشتن را به حساب نیاورد و هیچ شأنی برای خودش قائل نباشد

از کتاب « ملانصرالدین زندگی خویشتنیم» - مسعود لعلی

ابراهام لینکلن زمانی سعی داشت نکته ای را به اعضای خود گوشزد کند. او این سوال را با آن ها مطرح ساخت و گفت:  « اگر سگی را در نظر بگیرید و اسم "دم" او را پا بگذارید، این سگ دارای چند پا می شود؟ »

بسیاری از اعضا جواب دادند: « پنج پا »

در اینجا لینکلن به آن ها گفت: « نه، سگ هنوز چهار پا دارد. اینکه دم را پا صدا بزنید آن را نبدیل به پا نمی کند. »

وقتی که ملانصرالدین برگشت، به سراغ گودال رفت و آن را خالی یافت. شروع به شیون و زاری کرد. موهایش را می کند و به سر و صورتش می زد. یکی از همسایگان پس از اطلاع از ماجرا به او گفت: « خودت را ناراحت مکن، سنگی در گودال بنداز و فکر کن که شمش طلاست، زیرا اگر قرار باشد از آن استفاده نکنی، سنگ هم مانند طلاهای توست و دیگر با هم فرقی ندارند.»

نکته: ارزش هرچیزی در داشتن آن نیست، بلکه در استفاده از آن است. ما نه به اندازه دارایی های مان که به اندازه استفاده و لذتی که از آن می بریم ثروتمندیم.

سال 1389 مبارک



بهار به ما می آموزد که هیچ زمستانی جاودانه نیست